Λίγα λόγια για μένα

IMG_1011Γεννημένη στη Γαλλία, η αγάπη μου για τα ταξίδια και τη φιλοσοφία με οδήγησε, στα 18 μου, στην Ελλάδα όπου και ερωτεύτηκα. Αφού ολοκλήρωσα τις πανεπιστημιακές σπουδές μου στο Παρίσι, στα αγγλικά και την οικονομία, παντρεύτηκα και μετακόμισα στην χώρα του Σωκράτη, όπου έκανα οικογένεια με 2 υπέροχα παιδιά.

Από μικρή , μου άρεσε η Γιόγκα και με συνάρπαζε ό,τι είχε σχέση με τα μυστήρια της ανθρώπινης φύσης και τους χαμένους και αρχαίους πολιτισμούς. Όμως, άφησα το χείμαρρο της ζωής να με πάρει μακριά, και ενώ ξετυλισσόταν το νήμα του χρόνου, ο καρκίνος χτύπησε την πόρτα μου και τον άφησα να μπει! Δεν το φοβήθηκα, παρ’όλη την επιθετικότητα και την γρήγορη ανάπτυξη του.

Τον αγκάλιασα με πλήρη αποδοχή, μαζί με την σκιά του θανάτου που τον συνόδευε. Παραδόξως, αισθάνθηκα και ευλογημένη! Όπως και στα παραμύθια, όπου ένα φιλί ξυπνάει την Χιονάτη, η αγάπη μεταμορφώνει τον βάτραχο σε πρίγκιπα, η φιλοξενία ανταμείβεται με την πραγματοποίηση ευχών… η απόλυτη αποδοχή μου προς τον καρκίνο, μου χάρισε την Αφύπνιση, μία φωτισμένη γαλήνη και μία σειρά από θαύματα, που άλλαξαν, δια παντός, την αντίληψή μου για τη ζωή.

Εμφανίσθηκε μπροστά μου ένας ορίζοντας, που δε θα μπορούσα να φανταστώ ούτε στα ωραιότερα μου όνειρα. Παρ’όλο που δεν είναι πάντα εύκολο να προσαρμόσει κανείς την καινούργια του δόνηση με τις παλαιότερες, αυτές του κοντινού περιβάλλοντος, ωστόσο παραμένει μια εμπειρία που αξίζει. Συνεχίζω να πιστεύω, κι ας έχουν περάσει 17 χρόνια ότι, ο καρκίνος είναι ένας αστερισμός, ένα δώρο με σκούρο περιτύλιγμα, αλλά γεμάτο φώς!

Το φως, εκ φύσεως, εκφράζεται ανιδιοτελώς. Εμένα μου έσωσε την ζωή, κι ακόμη καλύτερα : με ταρακούνησε και ξύπνησα με δέος. Με οδήγησε στο μονοπάτι που ονομάζεται Αυτογνωσία ή Επίγνωση, το «γνώθι σεαυτόν» του Σωκράτη, που με πρωτοκάλεσε στην Ελλάδα. Ολόκληρο πρόγραμμα ζωής!

Κάποτε, όταν σπούδαζα – αν και ακόμη σπουδάζω – είχα επιλέξει για το Master μου σαν θέμα έρευνας: «Limits and Finalities of Economic Growth», δηλαδή «Όρια και οι Σκοπιμότητες της Οικονομικής Ανάπτυξης». Είχαμε ζήσει τη χρυσή εποχή της οικονομίας, τη μέγιστη ανάπτυξη της καταναλωτικής κοινωνίας και τότε, μία μειονότητα άρχιζε να θέτει την ανάγκη για πιο μακροπρόθεσμες και σοφές κατευθύνσεις. Αυτό το κίνημα είχε αγγίξει την καρδιά μου και επέλεξα ν’ ασχοληθώ μ’ αυτό. Σήμερα, τόσα χρόνια αργότερα, συνεχίζω ν’ασχολούμαι με την ανάπτυξη, την Πνευματική όμως αυτή τη φορά, ως Σύμβουλος Aυτογνωσίας και Δασκάλα Qigong, προς ένα είδος Master, που σημαίνει Κυρίαρχος (του Εαυτού!).